Lezen

 

Als je mij vraagt wat het nuttigste is dat ik in mijn
leven geleerd heb, heb ik mijn antwoord klaar: LEZEN. Heerlijk om op te gaan in
een vreemde wereld of
 in de huid van een hoofdpersoon te kruipen.

Vandaag was ik weer eens in een boekwinkel. Heerlijk
rondstruinen tussen stapels nieuw en oud werk. Daar kan voor mij toch geen
bol.com tegenop! Digitale boeken vind ik ook nix. Je moet een boek kunnen
vastpakken en kunnen bladeren. En dat inloggen op een site waar dan je digitale
boek te krijgen is. Wie weet zo´n site nou nog te vinden over 25 jaar of
langer? Wat dat betreft had Umberto Eco in een recent interview gelijk: een
boek van 500 jaar geleden is met een beetje goede wil nog te lezen. Probeer dat
maar eens met een boek dat 25 jaar geleden op een floppy-disk is gezet, dat
lukt je niet!

(voor de jeugdige lezers: van die grote zwarte schijven
waar geloof ik 80 Kb op kon)

Enige voordeel van een digitaal boek is dat je niet
steeds meer boekenplanken nodig hebt.

 

Mijn verlanglijst is alweer flink: ik zag een nieuwe
Isabel Allende! Die moet ik natuurlijk hebben. Een  nieuw boek over Jeruzalem (ik ben net in
Israël geweest, ik heb Jeruzalem van Karen Armstrong nog niet eens uit!). Ook
Jihad met sambal wil ik nog wel lezen. Uitverkoren zondebokken lijkt me ook wel
wat. De stapel te lezen boeken groeit maar! Terwijl ik ook al best heb ‘weggelezen’
in de vakantie!

Mijn aanraders:

*Het Mussolinikanaal van Antonio Pennacchi, over
fascistisch Italië, geweldig!

*De begraafplaats van Praag van Umberto Eco, over de
protocollen van Zion, schokkend en boeiend tegelijk. Gaat wel uit als een
nachtkaars, maar dat vind ik vaker bij Eco.  

*Grillroom Jeruzalem van Thomése, lekker tussendoortje,
en *Het Evangelie van Nicolaas Matsier, heerlijk voor wie meer over de Bijbel
wil weten zonder het gevoel te krijgen dat je bekeerd wordt.

(Hoe kwam Jozef erbij om de zwangere Maria te willen
verlaten? God moest hem in een droom tegenhouden. Hij wilde haar niet in verlegenheid
brengen, zegt het Evangelie! Hoe kun je een vrouw in die situatie meer in
verlegenheid brengen dan door weg te gaan? Dat soort vragen stelt Matsier, dat hoor
je toch niet zo snel in de preek…)

Ook nog een paar bestsellers gelezen: Asta’s ogen, het
Pauperparadijs, Taal is zeg maar echt mijn ding, en dan nog wat boeken over de
Kruisvaarders, reisboeken over Israël, boeken over Vermeer.

 

Bij thuiskomst vond ik een brief van de bieb: de
aangevraagde boeken van Fik Meijer over de Middellandse Zee en de biografie van
Generaal Spoor liggen op me te wachten. Vuil van de Reis, een reisboek langs dictators in Europa, is op mijn verzoek aangeschaft, moet ik dus wel snel lezen!

En ook leuk: het nieuwste Historisch Nieuwsblad ligt
tussen de vakantiepost. Met nog veel meer boeken die ik moet lezen: Raymond
Fagel heeft een nieuw boek uit over een Spaanse legerheld, moet ik wel even
lezen voor mijn artikel over 3 oktober.

Vroeger als ik een proefwerk slecht geleerd had, legde ik
wel eens het leerboek ’s nachts onder mijn kussen. Wie weet zat het dan ’s
ochtends in mijn hoofd…Ik heb school & studie afgemaakt met aardige
cijfers, dus misschien moet ik dat nu nog maar eens proberen!

 

Vakantie!!

 

Het bloggen is er een beetje bij ingeschoten in de
vakantie, ik zal mijn leven beteren!

Want ik zie op de site dat de stukjes gelezen worden, het
stukje van de Kneet is zelfs door 50 mensen bekeken, waarvoor dank.

Waarom juist dat stukje? Ik heb geen idee! Ik dacht juist
dat de Tempeliers mensen zou trekken. Want dat was geschreven in een moment van
verontwaardiging dat de massamoordenaar in Noorwegen de Tempeliers voor zijn
karretje had gespannen.

Of het artikel over Berlusconi en Mussolini, ondanks dat
ik de titel maar niet goed krijg!

Ik kan dat maar niet in gewoon lettertype krijgen, maar
goed, het gaat om de inhoud zeg ik dan maar.

 

Vakantie, daar zou ik het over hebben.

Onze zonvakantie ging dit jaar naar Karpathos, een
heerlijk Grieks eiland, waar het massatoerisme aan voorbij gegaan is.

Het ligt tussen Rhodos en Kreta, dus daar ligt het niet
aan. Toch is het eiland heel erg rustig.

We kwamen aan op een mini-vliegveld, je loopt met je
koffer door de schuifdeuren en 10 meter verder sta je buiten. Daar zat onze
autoverhuurder op ons te wachten. Niet in een kantoor, nee, gewoon een man
alleen op het bankje buiten.

Hij wist nog niet of hij er volgende week, als we weggaan,
weer was. Maar, dat geeft niets, dan kunnen we gewoon de auto op het
parkeerterrein achterlaten. En de sleutel dan? Die laat je dan onder de mat
achter, nix aan de hand! Heerlijk, lekker Grieks!

Dat gevoel neemt nog verder toe: echtgenoot wil een
mountainbike huren.

Die heeft de brommerverhuurder niet, maar zijn ‘cousin’
in Pigadia vast wel. Waar logeren we? In Golden Sun? Oke, no sweat, als we
morgen wakker worden, staat de fiets er, of niet, zo eenvoudig is het! Smile,
your in Greece!!

Het complex is prachtig en wordt geleid door een echtpaar
dat geruime tijd in de VS heeft gewoond. Dat is niet uniek in Karpathos, heel
veel inwoners vertrekken naar de VS en komen voor korte tijd of definitief
terug. Zoals Jennifer Anniston, die blijkt in werkelijkheid Annistakos – o.i.d.
– te heten!

Nooit gedacht dat zij een Griekse schoonheid was!

Het is een geweldige combinatie, de Griekse gastvrijheid
en het Amerikaanse gevoel voor service.

We worden een week in de watten gelegd en genieten van
zon, zee, zwembad en de mooie zandstranden! Met een paar goede boeken is het
prima uit te houden hier!

Onze kinderen vonden het ook geweldig, maar waren na een
week wel uitgekeken. Er gebeurt echt niets op dit eiland, mag ik hier
aanspoelen om mijn oude dag door te brengen?