Huize Pinkelman

Vandaag hardlopen op locatie met de club. Altijd gezellig en leuk om weer eens een wedstrijd(je) te doen. De organisatie is in handen van Ed, die zorgt voor een professionele afstandmeting van het parcours, dus je kunt jezelf vergelijken met je vorige prestaties op de 5 of 10km.
Geen best weer: stormachtig met fikse buien.
Het zal wel niet druk zijn. Heeft ook voordelen: minder concurrentie!
Maar de opkomst is onverwacht hoog. Waarschijnlijk wilde niemand voor een mietje uitgemaakt worden door weg te blijven met een beetje regen.
Ook enkele mascottes zijn er: clubleden die door blessureleed niet mee kunnen doen. Leuk om bij te praten en te horen hoe het met hen gaat.
Het parcours loopt door het polderland. Bij het eerste weiland rennen de koeien van de weeromstuit ook mee!
De wind is hard en de strijd sportief. Bij het keerpunt op de 2,5 km kom je oog in oog te staan met koplopers en achtervolgers. Wie kun je nog inhalen en wie wil je graag voorblijven?
Wat je tijd ook is, op de finish wacht een warm welkom.
Misschien wel juist voor de laatste lopers, waaronder een oude getrouwe: de senior van de club, al boven de 70 wordt met luid applaus ingehaald. Dit moet het ware clubgevoel zijn: meedoen is belangrijker dan winnen. (Maar ben wel al 2x op de site gaan kijken wat mijn precieze tijd was!)
Na de strijd – traditiegetrouw – aan koffie met gebak.
Met een goed gesprek. Zo kom ik erachter dat een loopmaatje gaat wonen in een huis van de familie van Godfried Bomans.
Mijn fantasie gaat meteen met me aan de haal: ik zou het Huize Pinkelman noemen, en zou meteen een broodjeswinkel beginnen: Tante Pollewop. Met natuurlijk een oude bibliotheek die lijkt op die in het Haarlemse Teylersmuseum, met de hele bibliografie van Bomans.
Hardlopen met een literair tintje, een gezonde geest in een gezond lichaam!

Leave a Reply